روزانه وروزهء ماه رمضان است . بنابر اين ، مفاد قاعده چنين خواهد بود كه - به عنوان مثال - نماز مستحب در شرايط ، از قبيل لزوم طهارت وپاك بودن لباس نمازگزار ونيز در اجزا ، همچون ركوع وسجود ، مانند نماز واجب است . 1 برخى گفته‌اند : با توجه به ادلهء قاعده ، قدر متيقن ، همانندى نافله با فريضة در أصل كيفيت به جا آوردن است ، نه در ساير احكامى كه در بارهء خلل وشكوك فرايض وارد شده است ؛ زيرا اهتمامى كه در شرع به فرايض داده شده ، به نوافل داده نشده است ؛ از اين رو ، قواعد تسهيلى موجود در فرايض ، در نوافل نيز وجود دارد ؛ بر خلاف قواعدى كه رويكرد تسهيلى ندارد ، مگر آنكه دليلي خاص بر جريان آن قواعد در نافله وجود داشته باشد . 2 موارد تطبيق : در مواردى ، از قبيل وجوب خواندن حمد در نافله ، 3 عدم جواز تقدم زن بر مرد ونيز عدم جواز تساوى آن دو در نماز ، 4 در كنار ديگر أدله ، به قاعدهء ياد شده نيز استدلال كرده‌اند ؛ چنان كه در برخى موارد كه الحاق عبادتي مستحب به واجب مورد بحث واقع شده ، برخى بر الحاق ، به قاعدهء ياد شده استناد كرده‌اند وآنان كه الحاق را نپذيرفته‌اند ، به جهت وجود دليل خاص بر تفاوت است ، نه خدشه كردن در قاعده ، مانند شرط بودن رعايت قبله در نافله در حال استقرار نزد بعضي به دليل قاعدهء الحاق . برخى ديگر به جهت استناد به بعضي أدله در ارتباط با نافله وقبله ، آن را شرط ندانسته‌اند . 5 از ديگر موارد بحث در الحاق ، استحباب تكبيرهاى شش گانه غير از تكبيرة الاحرام 6 ولزوم تدارك فعلى از افعال نماز است كه در به جا آوردن آن پيش از گذشتن از محل ، شك مىشود . استحباب تكبيرات ياد شده ونيز لزوم تدارك فعل مشكوك در فرايض مورد اتفاق فقها است ؛ ليكن در نوافل مورد بحث است . 7 مستند قاعده : بر اعتبار قاعده والحاق نوافل به فرايض به اجماع ونيز برخى روايات وظواهر عمومات وارد شده در أركان ، اجزا وشرايط عبادات ، مانند نماز ، استناد واستدلال شده است . 8